فرمول قطعی!

بارها شنیدم آیت الله بهجت رحمه الله، وقتی خطبه‌ی عقد می‌خوندند یک جمله‌ی تبرکی به زن و مرد می‌گفتند: وای بر مرد، وای بر مرد، وای بر مردی که قلب زنش رو بشکنه و وای بر زن، وای بر زن، وای بر زنی که غرور شوهرش رو بشکنه

‌.

.

.

زندگی‌‌های مشکل دار اطرافم رو که نگاه می‌کنم، به یک فرمول قطعی می‌رسم: غالب مردان این زندگی‌ها، قلب زنشون رو له می‌کنند، غالب زن‌ها، غرور شوهرشون رو!

۵ لایک
۰۸ آبان ۱۱:۱۵ أَنَا یَمَانِیٌّ
آفرین .

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
«بعد از این نام من و گوشه‌ی گمنامی‌ها
که غریبان جهان شهره‌ی آفاق‌ ترند»
موضوعات
کربلا ای کاش مسافرت بودم (۱۲)
یادداشت‌های یک زن خانه‌دار (۱۳)
چوپان معاصرطور (۱۵)
ما اینجوری دیدیم (۱۱۱)
اتفاق خودش نمی‌افتد (۷۱)
رج به رج (۱۳)
هنگامه‌ی تب (۳۷)
مداد سفید (۵۰)
خنده ی گشاد (۱۱)
اونی که برام قله ست (۱۶)
اینجور وقتا (۵۳)
مداد سرخ (۱۷)
دیالوگ‌های ماندگار (۴)
تا پخته شود خامی (۱۴)
من ریحانه‌ام (۱۱)
نامه های جمعه (۲)
برکه ی کاشی (۱۲)
کلاس طلیعه (۷)
با توام (۱۱)
پیوند ها
لابلای گل های پیراهنش
یک ذهن مُشَبَّک
نیوفولدر
پرانه ام
سلام
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان